Duchowo?? i apostolat

Skoro bowiem ?wiat poprzez m?dro?? nie pozna? Boga w m?dro?ci Bo?ej, spodoba?o si? Bogu przez g?upstwo g?oszenia s?owa zbawi? wierz?cych. Tak wi?c, gdy ?ydzi ??daj? znaków, a Grecy szukaj? m?dro?ci, my g?osimy Chrystusa Ukrzy?owanego, który jest zgorszeniem dla ?ydów, a g?upstwem dla pogan, dla tych za?, którzy s? powo?ani, tak spo?ród ?ydów, jak i spo?ród Greków Chrystusem, moc? Bo?? i m?dro?ci? Bo?? (1 Kor 1, 21- 24)

?

Duchowo??

M?ka Jezusa Chrystusa zawsze w sercach naszych.

Naszym powo?aniem jest ?y? indywidualnie w g??bokiej przyja?ni z Chrystusem Ukrzy?owanym i by? jego ?wiadkami w?ród ludu. Jest to jednak powo?anie i przywilej ka?dego chrze?cijanina, niejednokrotnie lepiej wype?niany przez ?wieckich ni? zakonników. Nam, zakonnikom, u?atwiaj? to jednak przepisy zakonne, które do intensywno?ci prze?ycia indywidualnego dodaj? wymiar wspólnotowy. Pozwalaj? prze?y? to spotkanie we wspólnocie – razem by? ?wiadkami tajemnicy Krzy?a i m?ki Chrystusa, i razem g?osi? je ?wiatu. Temu idea?owi jest podporz?dkowana ca?a zewn?trzna organizacja zakonu. Jako ?rodki nieodzowne do codziennej realizacji tego programu wymienia za?o?yciel przede wszystkim ducha modlitwy i ducha pokuty oraz szczególny kult m?ki Pańskiej. Wszystkie te elementy, praktykowane tak w ?yciu samej wspólnoty, jak i w jej dzia?alno?ci apostolskiej, maj? by? wyrazem ofiarnej solidarno?ci z cierpi?cym Chrystusem i cierpi?c? ludzko?ci? w ramach Cia?a Mistycznego i hierarchicznej struktury Ko?cio?a widzialnego, w któr? zgromadzenie jest ?wtopione” jako instytucja.?Pomimo ewolucji, jak? przechodzi?o zgromadzenie w ci?gu dwustu pi??dziesi?ciu lat swej historii, i mimo radykalnych zmian wprowadzonych po Soborze Watykańskim II, cechy te zosta?y ponownie mocno podkre?lone jako istotne w posoborowej odnowie.

Uczestniczymy w rado?ciach i nadziejach ludzko?ci maszeruj?cej do Boga, a ?wiadomi, ze m?ka Chrystusa trwa nadal na ziemi a? do Jego ponownego przyj?cia w chwale, pragniemy dzieli? z lud?mi ich troski, wspiera? ich i ?agodzi? ich cierpienia moc? Krzy?a, który jest m?dro?ci? Bo??. Staramy si? wi?c, aby wszyscy ludzie poznali Chrystusa i moc Jego zmartwychwstania i aby mieli udzia? w jego cierpieniach, aby stali si? podobnymi do Niego przez uczestnictwo w Jego ?mierci i osi?gn?li Jego chwa?? w zmartwychwstaniu (Flp 3, 10-11). Wspieramy si? te? nawzajem w wype?nianiu osobowego powo?ania ka?dego z nas przez Ojca do na?ladowania Chrystusa Ukrzy?owanego, zarówno w pe?nej akceptacji Ewangelii jako najwy?szej regu?y ?ycia, jak i w ci?g?ej trosce o budowanie braterskiej wspólnoty. Jedno?? naszego ?ycia i apostolatu osi?gamy w m?ce Jezusa, która b?d?c objawieniem mocy Bo?ej, penetruje ?wiat, by zniszczy? w?adz? z?ego dych i budowa? Królestwo Bo?e. Powo?ani do udzia?u w pos?annictwie Tego, który wyniszczy? samego siebie, przyj?wszy posta? s?ugi (Flp 2, 7), kontemplujemy Chrystusa w ustawicznej modlitwie, przez któr? coraz bardziej ukazuje si? nam Jego mi?o??, przynaglaj?ca nas do wspierania bli?nich, aby i oni tak?e wi?zali z Nim swoje cierpienia i nadzieje (Deklaracja XXIX Kapitu?y Generalnej – Rzym 1970r)

Uczestnictwo pasjonisty w m?ce Chrystusa otrzymuje w profesji zakonnej wymiar prawny, okre?lany jako ?konsekracja pasyjna?, wi?c prawne i rytualne przeniesienie w sfer? sacrum. Ta szczególna dedykacja, wyra?aj?ca si? w pasyjnej interpretacji trzech zasadniczych ?lubów zakonnych (ubóstwa, pos?uszeństwa i czysto?ci) oraz w specjalnym ?lubie kontemplowania i g?oszenia ?wiatu hańby i chwa?y oraz m?dro?ci Krzy?a, posiada trzy wymiary: osobowy, wspólnotowy i apostolski. Zakonnicy usi?uj? realizowa? je ??cznie, wszystkie razem, w trudzie dnia codziennego staraj?c si?, aby uczyni? ich wspólnoty na miar? marzeń za?o?yciela – ?zaczynem zbawienia w Ko?ciele i w ?wiecie, aby wszystkie pokolenia wierzy?y w Boga, kocha?y Go, czci?y i wys?awia?y?.

Takie ustawienie ?ycia rodzi, w miar? jak jest realizowane, paradoksalnie w stosunku do nazwy zgromadzenia, rado??. Chocia? w centrum naszej uwagi stoi krzy? i Jezus na nim, nie jeste?my smutni, gdy? z tej ?mierci rodzi si? ?ycie, w tej ?a?obie kryje si? wielka nadzieja, a Krzy? jest pragnieniem, mimo naszych s?abo?ci i b??dów, szczerze kocha? Jezusa i ludzi. Dzi?ki m?ce Chrystusa, zakończonej zwyci?stwem, obce jest chrze?cijaństwu cierpi?tnictwo, i dlatego pasjoni?ci z powo?ania usi?uj? przezwyci??y? w sobie i wokó? siebie wszelki pesymizm, zast?puj?c go pogodnym optymizmem.

?

Apostolat

?

Nawi?zuj?c do wa?nych wymogów, jakie nak?ada na nas powo?anie przez Ojca Za?o?yciela, aby na?ladowa? Chrystusa Ukrzy?owanego, ustawicznie d??ymy do czynienia z Ewangelii Chrystusa najwy?szej regu?y i kryterium ?ycia; pragniemy z siln? wol? ?y? i pracowa? we wspólnocie braterskiej, zachowuj?c Konstytucje w duchu ?wi?tego Paw?a od Krzy?a; d??ymy wytrwale do wzrastania w nas ducha modlitwy, ucz?c innych modlenia si?, w końcu zmierzamy z gorliwo?ci? i troskliw? uwag? na potrzeby ludzi, naszych braci, do prowadzenia ich przez pos?annictwo Krzy?a ku pe?ni powo?ania chrze?cijańskiego (Konstytucje Pasjonistów)

Pasjoni?ci realizuj? swój charyzmat poprzez rozmaite formy apostolatu. W polskiej prowincji jest to przede wszystkim praca w parafiach i wszystkie obowi?zki, które z tym si? wi???, jak równie? g?oszenie misji ludowych i rekolekcji, szczególnie w Adwencie i w Wielkim Po?cie. Niektórzy anga?uj? si? w rozmaite ruchy i stowarzyszenia, dzia?aj?ce przy naszych klasztorach. Szczególn? wspólnota zwi?zana z polsk? prowincj? jest Rodzina Matki Pi?knej Mi?o?ci, za?o?ona przez ojca Dominika Buszt?. We wszystkich tych apostolatach pasjoni?ci staraj? si? znajdowa? sposobno?? do wype?niania swojego pos?annictwa, jakim jest g?oszenie m?ki Pańskiej. Czasem jest to g?oszenie jej wprost jak czyni? to ojcowie podczas prowadzonych rekolekcji, a czasem jest to ?wiadectwo ??czno?ci z Ukrzy?owanym poprzez trud codziennej pracy apostolskiej czy pos?ugi brata zakonnego.

Niechaj nie minie ani jeden dzień, w którym nie po?wi?ciliby?cie pó? godziny albo przynajmniej kwadransa czasu na pobo?ne rozmy?lanie o bolesnej M?ce Odkupiciela Jezusa Chrystusa. Je?li b?dziecie to czyni?, ujrzycie cuda Boskiego Mi?osierdzia.

Gdy zwal? si? na Ciebie utrapienia, we?mij do r?ki Jezusa Ukrzy?owanego i pos?uchaj kazania. O, jak cudown? nauk? us?yszysz! Jak szybko uciszy si? i uspokoi Twoje serce! O, umi?owany Krzy?u, o ?wi?ty Krzy?u, Drzewo ?ycia, na którym zawis?o ?ycie wieczne. Pozdrawiam Ci? i przytulam do serca. O, umi?owane Rany, o naj?wi?tsze Rany, o Boskie Rany, jeste?cie moj? nadziej?! (?w. Pawe? od Krzy?a)

?ród?o: passio.info.pl

?

Zobacz Polsk? Prowincj? Pasjonistów w mediach spo?eczno?ciowych:

Menu
镇江市| 张家界市| 安达市| 崇阳县| 荥阳市| 保亭| 阿坝| 峡江县| 淮滨县| 花莲县| 梅河口市| 安康市| 筠连县| 龙口市| 泸定县| 根河市| 阳山县| 普安县| 中阳县| 江都市| 云阳县| 资讯| 连江县| 三门峡市| 孟连| 浪卡子县| 塔城市| 逊克县| 澎湖县| 即墨市| 方山县| 龙州县| 聂荣县| 邵武市| 武清区| 潮州市| 乌兰察布市| 洛浦县| 连江县| 玉林市| 外汇| 芦溪县| 内江市| 玉溪市| 斗六市| 巴林左旗| 应城市| 阿图什市| 永济市| 永登县| 合作市| 武安市| 沛县| 伊宁市| 思南县| 柘荣县| 南京市| 榕江县| 洛阳市| 伊通|